Wikia


Dornier Do 217
DO217

Dornier Do 217 E5

Type Middelzware bommenwerper
Land van herkomst Duitsland
Bouwfirma Dornier Flugzeugwerke
Ontwerp Claude Dornier
Productie (eerste vlucht / in gebruik / in productie / in dienst) 1938 / 1941 / 1940-1943 / 1941-1945
Gebruiker(s) Luftwaffe, Regia Aeronautica, Zwitserse luchtmacht
Specificatie: Dornier Do 217 M-1

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 17 m. / 19 m. / 5 m. / 57 m².
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 9065 kg. / 16.700 kg.
Motor(en) 2x Daimler Benz DB 603A V12 omgekeerde zuigermotoren van 1306 kW (1750 pk.) elk.
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 600 km/u / 9500 m. / 2500 km.
Bewapening 8x 7,92-mm MG 81 machinegeweren, 2x 13-mm MG 131 machinegeweren, 4000 kg. aan bommen.
Bemanning 4
Gebouwd 1925
Gebruik (Landen) Duitsland, Italië (6x Do 217-J-1 en 6x J-2), Zwitserland (buitgemaakte Do 217N-2)

De Dornier Do 17 kwam voort uit een ontwerpcompromis en was op zijn best een tussenmodel dat drie of vier jaar dienst zou gaan doen bij de Luftwaffe. Toen het toestel in 1937 bij de operationele eenheden arriveerde, stelde Dornier een iets grotere en gspecialiseerde bommenwerperversie voor, de Dornier Do 217.

Het Dornier Do 217 V1 prototype werd voortgestuwd door twee 802 kW DB 601A motoren en vloog voor het eerst in augustus 1938. Maar veel van de uitstekende vliegeigenschappen van het eerdere model bleken bij dit toestel verdwenen en het prototype verongelukte spoedig. Er volgden verschillende prototypes met diverse veranderingen, waaronder vergrote staartvlakken voor meer stabiliteit. Echter, geen van deze prototypes viel in de smaak bij de piloten.

Uiteindelijk werd er toevlucht genomen tot een sterk toegenomen vermogen en na beperkte productie van de Dornier Do 217A verkenningstoestellen en de Dornier Do 217C bommenwerper, werd een standaard voor de volgende productie vastgesteld rond de Dornier Do 217E. De Dornier Do 217E werd voortgestuwd door twee 1156 kW BMW 801MA stermotoren. De Dornier Do 217E-0 preproductietoestellen verschenen in 1940 en de Dornier Do 217E-1 bommenwerpers begin 1941. Deze bommenwerperversie had een bomlading van 2000 kg., een bemanning van vier of vijf en een defensieve bewapening van vijf MG 15 machinegeweren en een 15-mm MG 151 boordkanon.

De eerste eenheid die de Dornier Do 217E bommenwerper ontving, in maart 1941, was II./KG 40. Deze eenheid gebruikte het type voor aanvallen van schepen boven de Atlantische Oceaan. Na II./KG 40 volgden alle drie de Gruppen van KG 2. Er bestond een groot aantal subvarianten en Rüstsätzen (veldconversiekits), waaronder de mogelijkheid voor twee Henschel Hs 293 raketten en een zwaardere bepantsering. De bewapening was toegenomen tot zeven MG 15's en een 20-mm boordkanon. De Dornier Do 217E-2 bijvoorbeeld, introduceerde een elektrisch bediende rugkoepel met een zwaar 13-mm MG 131 machinegeweer. De Dornier Do 217E's van KG 2 vormden een groot deel van de bommenwerpervloot van de Luftwaffe die ingezet werd op Britse dorpen en steden in de zogeheten 'Baedeker raids' van april en mei 1942.

In de herfst van dat jaar arriveerde een nieuwe versie, de Dornier Do 217K, bij KG 21. Deze versie met twee 1268 kW BMW 801D stermotoren was een veel krachtiger tegenhanger van de Do 217E serie en was geschikt voor alle bestaande Rüstsätzen. De 'getrapte' voorruit had plaatsgemaakt voor een compleet nieuw en rond neusprofiel. Vrijwel tegelijkertijd werd de Dornier Do 217M geproduceerd. Deze was identiek aan de Dornier Do 217K, maar had 1306 kW DB 603A vloeistofgekoelde omgekeerde V-12 motoren.

Deze twee varianten bleven tot aan het einde van de oorlog in gebruik. Vaak werden ze ingezet om wapens als de Henschel He293A en Fritz-X af te leveren tegen schepen en belangrijke landdoelen. Er werden echter niet meer dan 1925 Dornier Do 217's van alle versies geproduceerd, waarvan bijna de helft uit verkenningsvliegtuigen en nachtjagers bestond.

Varianten

  • Do 217 A-0: Een nulserie van 9 toestellen met twee DB 601B V-12 motoren, als prototypen gebruikt, W.-Nr. 2701 - 2709.
  • Do 217 C-0: Een nulserie van 9 vliegtuigen, als proef- en testtoestellen gebruikt, W.-Nr. 2710 - 2718.
  • Do 217 H: Ombouw van 3 vliegtuigen (W.-Nr. 21 - 23).
  • Do 217 P: Omgebouwde toestellen van 6 vliegtuigen voorzien (W.-Nr. 1229, 24 - 28), minstens 4 tot november 1942 ingevlogen.
  • Do 217 R: Ombouw van 4 vliegtuigen voorzien (W.-Nr. 29 - 32), tot november 1942 ingevlogen.
  • Do 217 E: Eerste grote serieversies waren de E-1 met twee 1.600 pk BMW 501 A/B Stermotoren. Ze werden vanaf 1941 bij de Luftwaffe als duidelijk eindresultaat, tot Bommenwerper en torpedobommenwerper ingezet. De E-5 (nieuwe ombouw) was met de Hs 293 glijbommen bewapend.
  • Do 217 K: Vergrote, bredere en verbeterde rompzijde, twee 1.730 pk BMW 801 G/H Stermotoren. De K-2 had een vergroterde spanwijdte (20,81 m), om de "Fritz X" glijbommen mee te kunnen nemen.
  • Do 217 M: De M-1 had buiten de stermotoren, twee DB 603A V-12 motoren met 1.750 pk startvermogen. In het andere geval was de Do 217 K ruim identiek. De maximumsnelheid bedroeg 556 km/u, en de maximale bommenlast bedroeg nabij de 4.000 kg.
  • Do 217 J: Deze Dornier was een nachtjager door ombouwing van de E-versie. Ze had een solidere neus met 4 MG FF/M 20-mm kanonnen en 4 MG 17 7,92-mm snelvuurkanonnen. De J-1 kon gezamenlijk een bommenlast met zich vervoeren. Op de J-2 stond een FuG 202 bzw. 212 "Lichtenstein" boordradar.
  • Do 217 N: De Do 217 N werd uit de bommenwerper van de M-versie ontwikkeld, om de aanvraag voor een nachtjager te vervullen. Ze werd uitsluitend gebruikt, om geallieerde bommenwerpers boven Duitsland op te vangen. De Do 217 N was een snelle en stabiele wapenconstructie geëigend voor instrumentenvluchten, maar zwaar en moeilijk manoeuvreerbaar. Samen werden de 455 Do 217 nachtjagers aan de Luftwaffe geleverd. Bij de N-2 vervielen diverse uitrustingsbenodigheden voor het meevervoeren van bommen toch al de C-stand, daarvoor werden twee MG 151/20 20-mm kanonnen als "Schräge Musik" meegevoerd. De wapens in de neus zijn bij de Do 217 J, vier MG FF/M en MG 17. Als radar is de FuG 212 "Lichtenstein C-1", en later de FuG 220 "Lichtenstein SN-2" aangebracht, en daartoe dikwijls de FuG 350 "Naxos-Z" als radarontvanger gebruikt.